|
|
|
L'Heure espagnole & L'Enfant et les Sortilèges |
Maurice Ravel
inleiding
 L’Heure espagnole
Iedere donderdag stelt de klokkenmaker Torquemada de gemeentelijke uurwerken in de stad gelijk en ontvangt zijn vrouw Concepción op dit tijdstip haar minnaar Gonzalve. Deze donderdag echter, worden de plannen van Concepción in de war gestuurd doordat de sterke maar enigszins simpele ezeldrijver Ramiro naar Torquemada's winkel komt om zijn horloge te laten repareren. Hij wordt gevraagd te wachten op Torquemada's terugkeer. Concepción is daardoor genoodzaakt Ramiro een Spaanse staande klok naar boven te laten brengen zodat ze even alleen kan zijn met de dichter Gonzalve. Hij komt echter niet tot daden zodat Concepción hem in een tweede Spaanse staande klok moet verstoppen voor Ramiro. Als ze Ramiro met de klok met Gonzalve erin naar haar slaapkamer dirigeert, stuurt ze Don Inigo weg. Hij daarentegen verstopt zich in de overgebleven staande klok. Ontevreden komt Concepción terug uit de slaapkamer, ziet dat Don Inigo zich in de klok verstopt heeft en vraagt Ramiro nogmaals om de klokken te verwisselen. Maar ook de bankier kan niet aan haar eisen voldoen en teleurgesteld in beide mannen, nodigt ze Ramiro uit met haar naar boven te gaan. Als Torquemada terugkeert, treft hij de aanbidders van zijn vrouw bij de twee Spaanse klokken aan. Zij beweren enkel de uurwerken te controleren, waardoor Torquemada zijn kans grijpt om hen de klokken te verkopen. Don Inigo zit echter nog altijd klem in de klok zodat uiteindelijk de sterke Ramiro er aan te pas moet komen om de dikke bankier te bevrijden. Tot slot richten ze zich gezamenlijk tot het publiek om kort de moraal op een cynische wijze weer te geven.
L'Enfant et les Sortilèges
In een landhuis zit een kind in zijn kamer om huiswerk te maken. Het heeft daar geen zin in en als de moeder binnenkomt om te kijken hoe het gaat, steekt het boos zijn tong naar haar uit. Die laat het alleen zodat het over zijn gedrag kan nadenken. In een driftbui maakt het kind van alles stuk en pest een eekhoorntje dat het in een kooitje heeft opgesloten. Na een poosje is het kind moe en wil gaan zitten. Maar de fauteuil hobbelt weg en beklagen zich over de vernielzucht van het kind. De theepot en het Chinese theekopje, de herder en het herderinnetje op het behang, het vuur en de ketel, de staande klok en de speelgoedbeesten: allemaal spreken ze het kleine monster verwijtend toe over wat het hen heeft aangedaan. Ook de prinses uit het sprookjesboek, waar het de vorige nacht over heeft gedroomd, keert zich van hem af. Het kind zoekt wanhopig in het boek naar het sprookje waarin zij voorkomt, maar het enige wat het ziet zijn cijfers en rekenkunde uit de schoolboeken. Langzaam aan twijfelend aan zijn eigen vermogen, vraagt het zijn zwarte kater of die misschien ook opeens kan spreken. De kat schudt zijn kop, spuugt naar het kind en begint in de tuin samen met een witte poes een duet. Hierdoor aangetrokken gaat het kind de tuin in maar ook daar krijgt het de oren gewassen. De bomen die het bekrast, een libelle, een vleermuis en kikkers, waarvan het de vriendjes doodde: allemaal spreken ze minachtend over het kind en komen in opstand. In alle tumult raakt het eekhoorntje gewond, waarop het kind zich over het gewonde diertje ontfermt. Dit beroert de dieren en planten waarop zij op hun beurt het kind verzorgen. Liefdevol en onder nabootsing van zijn stemgeluid, brengen zij het kind naar huis.
    
cast
| première |
15 maart 2003, Theater aan het Vrijthof Maastricht |
| dirigent |
Richard Bernas |
| regisseur |
Peter Mumford/ Ian Spink |
| decorontwerper |
Peter Mumford |
| kostuumontwerper |
Alison Chitty |
| lichtontwerper |
Peter Mumford |
| choreograaf |
Ian Spink |
| koordirigent |
Peter Dijkstra |
solisten L'Heure Espagnole
|
Annie Vavrille, Henry Moss, Dirk Laplasse, René Linnenbank en Nicholas Folwell |
| solisten L'Enfant et les Sortilèges |
Susanna Tudor-Thomas, Annie Vavrille, Monique Scholte, Wendy Kokkelkoren, Céline Saleh, Tom Haenen, Nicholas Folwell en Dirk Laplasse |
| orkest |
Limburgs Symphonie Orkest |
| koor |
Het Zuidelijk Theaterkoor |
recensies
‘Overspel en boze dromen in Ravel-operaatjes'
(NRC Handelsblad 17.3.03)
‘Wel redelijk malse kelen, maar geen spitse tong´
(De Volkskrant 17.3.03)
‘Ravel bij de psychiater'
(De Telegraaf 17.3.03)
‘Mediterrane minnaars in staande klokken´
(Trouw 18.3.03)
‘Ravel tweemaal in kort bestek'
(Het Financieele Dagblad 22.3.03)
|
|
