1991-2011 - 2004 - 2005 - la bohème

La Bohème

G. Puccini

inleiding

la BohèmeDe dichter Rodolfo, de schilder Marcello, de filosoof Colline en de musicus Schaunard leiden een armoedig bohémienbestaan. Gevieren bewonen zij een zolderkamer, maar gelukkig hebben zij daarnaast nog een andere huiskamer: café Momus.
Op kerstavond maakt Rodolfo kennis met zijn buurmeisje, het naaistertje Mimì, en van beide kanten is het liefde op het eerste gezicht. Minder pril en heel wat onstuimiger is de verhouding tussen Marcello en Musetta, die telkens weer door haar geflirt en zijn jaloezie overschaduwd wordt.

Ook het geluk van Mimì en Rodolfo is echter geen lang beschoren. Mimì leidt aan tbc en nadat ze enige tijd hebben samengewoond, meent Rodolfo dat zij beter naar een rijkere man op zoek kan gaan; hij heeft het geld niet om haar behoorlijk te kunnen verzorgen. Als beide stellen al enkele maanden definitief uit elkaar zijn, is het Musetta die Mimì terugbrengt naar de haveloze zolderkamer, waar zij omringd door haar vrienden en weer verzoend met haar geliefde kan sterven.

La BohèmeLa BohèmeLa Bohème

cast

première 7 mei 2005, Stadsschouwburg Eindhoven
dirigent Laurent Wagner
regisseur Franco Ripa de Meana
decor- en kostuumontwerper Gideon Davey
lichtontwerper Giuseppe di Iorio
choreograaf Loredana Parrella
koordirigent Mourik Jan Heupink / Tjalling Wijnstra
solisten Julie Unwin, André Post, Leigh Melrose, Jeni Bern, Thierry Vallier, François Lis, Tom Haenen en Peter Vos
orkest Het Brabants Orkest
koor Het Zuidelijk Theaterkoor
kinderkoor Kinderkoor Sjamaes Maastricht
dirigent kinderkoor Jacqueline Bartels

recensies

‘La Bohème: dichter doodt Mimì'
(NRC Handelsblad, Kasper Jansen 09.05.05)

‘Sterke Bohème met karige middelen'
De Volkskrant, Huib Ramaer 09.05.05)

‘Opera Zuids  La Bohème ontbeert vuur en vaart'
(Trouw, Anthony Fiumara 09.05.05)

‘Bohème zonder Parijs '
(De Telegraaf, Eddie Vetter 09.05.05)

‘Muziek wint van regie in  La Bohème'
(Limburgs Dagblad, Wim Hekking 09.05.05 (ook verschenen in Dagblad De Limburger) )

‘Postmodernistische fratsen dodelijk gif'
(Het Financieele Dagblad, Matthijs Smits 20.05.05)