Giuseppe Verdi

inleiding

Door geldgebrek geplaagd, besluit Sir John Falstaff nogmaals op vrijersvoeten te gaan. Hij stuurt de dames Alice Ford en Meg Page, beiden getrouwd met rijke kooplieden, een liefdesbrief. De twee vriendinnen komen er al gauw achter dat ze een vrijwel identieke liefdesverklaring ontvangen hebben en besluiten het de oude dikzak betaald te zetten. Inmiddels hebben Falstaffs dienaren Bardolfo en Pistola de jaloerse echtgenoot van Alice ingelicht over de plannen van hun meester, en ook deze is vastbesloten ‘die charlatan' een hak te zetten. Een en ander leidt tot een dolle aaneenschakeling van vermommingen, waarbij de wat al te zelfverzekerde Falstaff keer op keer bedrogen uit komt. Ook de heer Ford heeft het nakijken, want zijn dochter Nannetta maakt van de nachtelijke maskerade gebruik om met haar geliefde Fenton te trouwen en niet met de eigengereide dokter Caius, voor wie zij door haar vader bestemd was. Toch neemt Ford zowel als Falstaff de nederlaag positief op, immers: ‘wie het laatst lacht, lacht het best.'

cast

recensies

'Rommelig einde van sprankelende Falstaff'
(Limburgs Dagblad 28.2.94)

'Limburgse Falstaff in carnavalssfeer is toch ook luchtige komedie'
(NRC Handelsblad, 28.2.94)

'Falstaff in sterk ensemble'
(Het Nieuwsblad 28.2.94)

'Leuke Falstaff met overbodige raad van elf'
(De Gelderlander 1.3.94)